اعتیاد کار می کند، نوعی اختلال سلامت روان


مانند سایر انواع اعتیاد، اعتیاد به کار نیز نوعی اختلال در سلامت روان است. وقتی صحبت از اعتیاد به میان می آید، اولین چیزی که به ذهن خطور می کند مواد مخدر است. گرچه انواع مختلفی از اعتیاد در جامعه وجود دارد، اما هر یک، اگر خطرناکتر از اعتیاد نباشد، خطرناکتر از آن نیست. یکی از آنها اعتیاد به کار است. به این ترتیب آن فرد چندین ساعت مشغول کار بود و با وسواس حتی اوقات فراغت خود را به کار اختصاص می داد. این تنش و وابستگی تا جایی ادامه می‌یابد که عملکرد سایر بخش‌های زندگی فرد مختل می‌شود و فرد برای میل به موفقیت، نوعی کمال‌گرایی را تجربه می‌کند.

اعتیاد به کار مشکل پیچیده ای است که بیش از هر زمان دیگری با آن روبرو هستیم. حتما در اطرافتان با افرادی آشنا شده اید که از این وابستگی رنج می برند. آنها نمی توانند تفریح ​​کنند، آرامش روحی آنها به هم می خورد و وقتی وقت خود را به تفریح ​​یا مسافرت می گذرانند، احساس گناه می کنند. تمام ذهن و فکر او مشغول کار است و وقتش با خانواده برای حل کار و مشکلات مربوط به محیط کار در نظر گرفته شده و بنابراین هرگز در زندگی شخصی او موفق نخواهند بود. افرادی که از اعتیاد به کار رنج می برند، سلامت جسمی و روانی خود را برای شغل خود به خطر می اندازند و همچنین غذای خود را از دست می دهند.

درست است که در فرهنگ ما سخت کوشی بسیار ارزشمند و قابل ستایش است، اما همیشه باید مرز باریک بین آن و کار افراطی را بشناسیم. چون این افراد در هر شرایطی به فکر اشتغال هستند. چه روی زمین جلوی تلویزیون و چه پشت میز ناهارخوری، تمام افکار و اظهارات معطوف به کارهایی است که در محل کار انجام شده یا قرار است در آینده انجام شود. بنابراین، باید توجه داشت که مرز باریکی بین علاقه به کار و کار بیش از حد معمول با اعتیاد آن وجود دارد. افرادی که کوشا هستند کارشان را دوست دارند و به راحتی بین کار و زندگی تعادل برقرار می کنند.

اگر کارآفرین جوانی هستید یا به تازگی استارت آپ خود را راه اندازی کرده اید، حتی اگر صبح ها با عشق و علاقه به شغل خود از خواب بیدار شوید، باید مراقب باشید که گرفتار بیماری روانی اعتیاد شغلی نشوید. در واقع همیشه سعی می کنند ضعف های فردی و اجتماعی را پشت اشتغال پنهان کنند. اکثر آنها عزت نفس پایینی دارند و از اختلال شخصیت وسواسی- جبری رنج می برند. این موضوع در حال حاضر در جهان بسیار مهم و حائز اهمیت است تا اینکه ۵ جولای به عنوان روز جهانی اعتیاد به کار اعلام شده است تا توجه جهانیان به این معضل وحشتناک جلب شود.

متاسفانه اعتیاد به کار در بسیاری از موارد یک شوخی تلقی می شود، اما کافی است دقایقی پای درد و دل این خانواده ها و فرزندانشان بنشینیم و ببینیم کم توجهی و جدی نگرفتن این اختلال مخرب چه تاثیری دارد. کار و زندگی یک فرد اعتیاد به کار زیاد باعث پرخوری شما می شود که بعد از مدتی نه تنها از شغل خود لذت می برید، بلکه روزهای پایانی زندگی خود را نیز از دست خواهید داد.

البته باید اذعان داشت که اعتیاد به کار، بیماری آبرومندی است که در مقایسه با بسیاری از بیماری ها و رفتارهای نادرست، تصویر متفاوت تری از خود ارائه می دهد. تصور می‌شود که در نگاه اول، عموم مردم و روسای شرکت‌ها این ویژگی را یک مزیت می‌دانند، حتی بسیاری از شرکت‌ها و سازمان‌ها از استخدام افرادی که چنین ویژگی‌هایی دارند استقبال می‌کنند.

اعتیاد به کار را جدی بگیرید
اعتیاد به کار را جدی بگیرید

البته نمی توان نقش فناوری را در اعتیاد شغلی نادیده گرفت. در صورتی که در گذشته شرایط و شرایط فقط با حضور فیزیکی در محیط کار قابل مشاهده بود. اکنون فضاهای مجازی، وب‌سایت‌ها و حتی دوربین‌های مدار بسته می‌توانند شما را چند ساعت خارج از ساعات کاری در فضای کاری غوطه‌ور کنند. در هر صورت افراط و تفریط در هر امری می تواند صدمات و صدمات جبران ناپذیری به روح و جسم فرد وارد کند و او را از رسالت اصلی وجودی خود دور کند. کارآفرینان جوان و صاحبان مشاغلی که به تازگی کار خود را شروع کرده اند می توانند با یک برنامه مدون و منسجم به تمام جنبه های زندگی از جمله مسائل اشتغال رسیدگی کنند.

دکتر حوریه یحیایی