دائو چیست و چه اهمیتی در گردش مالی دارد


به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک، DAO که در فارسی به عنوان «سازمان دولتی مستقل غیرمتمرکز» شناخته می‌شود، دارای قوانین کدگذاری شده است که توسط اعضا کنترل می‌شود و تحت تأثیر دولت مرکزی نیست.

از آنجایی که قوانین سازمانی مدون هستند، نیازی به مدیران ندارند و مقید به مسائل بوروکراتیک یا موانع سلسله مراتبی نیستند.

به طور کلی، اکثر بازیگران صنعت بلاک چین از بیت کوین به عنوان اولین DAO کاملاً کاربردی یاد می کنند. از آنجا که قوانین برنامه ریزی شده دارد، می تواند به طور مستقل کار کند و مسائل از طریق یک پروتکل اجماع هماهنگ می شوند.

البته همه DAO های ایجاد شده پس از بیت کوین به اندازه بیت کوین موفق نبودند. قابل توجه ترین DAO که در صنعت بلاک چین شکست خورده است DAO است.

این شرکت یکی از اولین تلاش‌های بازیگران بازار ارزهای دیجیتال برای ایجاد یک شبکه مالی غیرمتمرکز برای تامین مالی جمعی بود.

متاسفانه کد DAO پس از مدتی هک شد و هکر توانست ۶۰ میلیون دلار ارز دیجیتال اتریوم را به سرقت ببرد. این هک و سرقت باعث ایجاد بحث های زیادی در بین سرمایه گذاران اتریوم شد.

بحث‌های فوق ادامه یافت تا زمانی که وجوه دزدیده شده به افرادی که حق انجام فرآیندی به نام فورک را داشتند بازگردانده شد و بلاک چین اتریوم به فورک‌های جداگانه (اتریوم و اتریوم کلاسیک) تقسیم شد.

گفته می شود هک سازمانی اعتماد بسیاری از سرمایه گذاران را از بین می برد، اما با انفجار بخش مالی غیرمتمرکز در سال ۲۰۲۰، توجه و علاقه بسیاری از مردم به دائوها جلب شد.

از آنجایی که تراکنش های مالی و قوانین دائو در بلاک چین ثبت می شوند، نه تنها اشخاص ثالث نیازی به مشارکت در تراکنش های مالی ندارند، بلکه اجرای این تراکنش ها از طریق قراردادهای هوشمند بسیار ساده تر می شود.

قدرت دائو به قرارداد هوشمند او بستگی دارد. قراردادهای هوشمند نشان دهنده قوانین یک سازمان دولتی مستقل است که غیرمتمرکز است و فرآیند ذخیره سازی را تسهیل می کند.

هیچ کس نمی تواند قوانین قرارداد هوشمند را بدون توجه اعضای جامعه بلاک چین ویرایش کند، زیرا DAO شفاف و عمومی است.

در مقایسه با شرکت های سنتی، DAO یک سازمان دموکراتیک است. همه اعضای سازمان های غیرمتمرکز مستقل دولتی باید به هر تغییری که قرار است اجرا شود رای دهند.

این در حالی است که در شرکت های سنتی تغییرات توسط طرف انحصار (بسته به ساختار شرکت) انجام می شود.

بودجه DAO در درجه اول بر اساس جذب سرمایه اندک از اعضایی است که توکن صادر می کنند.

حاکمیت DAO مبتنی بر جامعه است و از سوی دیگر، حاکمیت شرکتی سنتی معمولاً مبتنی بر مدیران اجرایی، هیئت مدیره و سرمایه گذاران فعال است.

عملیات و معاملات DAO کاملاً شفاف است، اما عملیات شرکت‌های خصوصی سنتی و فقط سازمان‌هایی که می‌دانند چه خبر است.

DAO برای اهداف بسیاری مانند سرمایه گذاری، امور خیریه، تامین مالی، وام دادن یا خرید توکن های غیر فیزیکی (NFT) بدون واسطه کار می کند.

به عنوان مثال، یک سازمان غیرمتمرکز دولتی مستقل می تواند کمک های مردمی را در سراسر جهان بپذیرد و اعضای آن می توانند تصمیم بگیرند که چگونه این کمک ها را صادر کنند.

آیا این امکان وجود دارد که افراد تنها با استفاده از ارز دیجیتال در یک سازمان مبتنی بر اینترنت آهنگ های هنرمندان مشهور را داشته باشند؟

در سال ۲۰۲۱، سازمان غیرمتمرکز جنی DAO می تواند توکن های آهنگ غیر مترادف استیو آئوکی را با ۳LAU خریداری کند و بخشی از مالکیت آن را دریافت کند.

این اعضای DAO می‌توانند خرید توکن‌هایی را که معادل کنترل قراردادهای هوشمند پروتکل Uniquely نیستند، نظارت کنند که مخصوصاً برای محافظت از این توکن‌ها هستند.

DAO های مختلف از مدل های مختلفی برای تعریف اعضای خود استفاده می کنند. محبوب ترین روش عضویت بر اساس توکن های دولتی است که نیازی به مجوز ندارد و فقط به توکنی که صحبت می کند متکی است.

توکن های مستقل را می توان به راحتی در صرافی های غیرمتمرکز معامله کرد.

برخی از توکن ها را نیز می توان با ارائه نقدینگی یا استفاده از روش اجماع اثبات کار به دست آورد. این روش معمولا برای کنترل پروتکل های غیرمتمرکز استفاده می شود.

مدل عضویت دوم بر اساس سهام است. استفاده دائوها از این مدل نیاز به مجوز بیشتری نسبت به مدل اول دارد، اما هنوز کاملاً باز است.

هر عضو احتمالی می تواند پیشنهادی برای پیوستن به این نوع دائو ارائه دهد و در ازای آن ارزشی را به شکل توکن یا کار ارائه دهد. سهام اعضا نشان دهنده قدرت رای و مالکیت آن است.

این مدل معمولاً برای سازمان های انسان محور مانند موسسات خیریه، گروه های کارگری و باشگاه های سرمایه گذاری کار می کند.

آخرین مدل عضویت مبتنی بر شهرت است. شهرت راهی برای اثبات مشارکت و دادن قدرت رای در یک سازمان مستقل غیرمتمرکز است.

برخلاف عضویت های توکن یا مبتنی بر سهام، DAO هایی که از مدل عضویت مبتنی بر شهرت استفاده می کنند، مالکیت را به همه شرکت کنندگان منتقل نمی کنند. شهرت قابل خرید، انتقال یا واگذاری نیست.

اعضای دائو باید از طریق مشارکت شهرت کسب کنند. مدل مبتنی بر شهرت راهی برای پیاده‌سازی و احتمالاً انتخاب سیاست‌هایی است که به شهرت شرکت‌کنندگان درگیر در دائو بستگی دارد.

شهرت افراد به صورت سیستماتیک و از طریق یک سیستم اطلاعات دیجیتال مناسب که معیارهای شهرت را محاسبه کرده و در دسترس همگان قرار می دهد، تعیین می شود.

اکنون، بلاک چین اتریوم پایه و اساس عالی برای دائوها است. بلاک چین توزیع شده و پایدار است تا بتوان به سازمان های دولتی مستقل غیرمتمرکز اعتماد کرد.

علاوه بر این، حتی دارندگان قراردادهای هوشمند در بلاک چین اتریوم نیز نمی‌توانند کد خود را پس از فعال‌سازی تغییر دهند.

این ویژگی به DAO اجازه می دهد تا طبق قوانین برنامه ریزی شده اجرا شود.

قراردادهای هوشمند می توانند طیف گسترده ای از وجوه را ارسال و دریافت کنند و برای مدیریت وجوه نیازی به یک واسطه قابل اعتماد ندارند.

اعضای انجمن اتریوم ثابت کرده اند که بیشتر در مورد همکاری هستند تا رقابت. این مشکل باعث شد که بهترین شیوه ها و سیستم های پشتیبانی به سرعت در این پلت فرم توسعه و توسعه یابد.

منبع: فینوپیا