نوشتن خوب بهترین انتقام است



به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (BNA) «زنی که همیشه آنجاست» شامل دو بخش از داستان و شعر آمریکایی دوروتی پارکر و کلمات قصار او است که پایان کتاب را تشکیل می‌دهد. داستان‌های «گفتگوی تلفنی»، «احساسات»، «والس» و همچنین اشعار این مجموعه محصول دورانی است که زنان تازه در ادبیات آمریکا جای خود را می‌گذاشتند. ادبیات دوروتی پارکر ممکن است پیشنهادهای زیادی در جغرافیای ادبیات زنان داشته باشد که نویسندگان پس از او می توانند آن را دنبال کنند و ادامه دهند. زیرا زنان در آثار ادبی خود یکدیگر را یافته اند.

داستان های پارکر با کوچک ترین توصیف از طبیعت و محیط و بیشترین توصیف از ظاهر شخصیت ها روایت می شود. در گفت وگوها طبقه متوسط ​​آن زمان آمریکا و دغدغه ها و دغدغه های آن به وضوح قابل مشاهده است. او در برخی از داستان های کوتاه خود بر تک گویی های نمایشی تکیه دارد. در اینجا چند داستان از جمله «احساس»، «والس» یا «گفتگوی تلفنی» که همگی با رعایت ریتم خاصی در این مجموعه گردآوری شده اند، آورده شده است. طنز گزنده و نگاه مشکوک به روابط انسانی داستان او را دراماتیک تر می کند. شخصیت های داستانی او از زندگی خودش و دوستانش الهام گرفته شده است. زنان و رنج هایشان در عشق موضوع اکثر آثار اوست. داستان «مکالمه تلفنی» که وسواس بیمارگونه زنان در روابط عاشقانه را آشکار می کند، مهم ترین اثر پارکر است.
“لطفا، پروردگار. بذار الان بهم زنگ بزنه خدای مهربون بذار الان بهم زنگ بزنه من هیچ چیز دیگری از شما نمی خواهم. من واقعا نمی خواهم. این خیلی زیاد نیست که از شما بخواهم. من برات خیلی کوچیکم خدایا این برای تو کوچک است. فقط بذار به من زنگ بزنه لطفا، پروردگار. لطفا لطفا.”

زبان شعر دوروتی پارکر ساده و گفتاری است. تا حد امکان از کلمات تخیلی و ادبی پرهیز می کند و در حین صحبت سعی می کند شعر بنویسد. شعر او ناب، خام، صادقانه و بی زینت است. هیچ تصویر و شرح شعری در آن نیست. این شعری است که به راحتی خواننده را می سوزاند و گاه می خندد. گاهی اوقات از وزن، قافیه و بازی های زبانی برای پرت کردن حواس خواننده استفاده می شود. صحبت از عشق تلخ و شیرین دغدغه همیشگی اوست. شاید بتوان این زبان زنانه را در آثار دوروتی پارکر بررسی کرد. پارکر یک نویسنده فمینیست با حس شوخ طبعی است. در شعر «زنی که همیشه آنجاست»، طنز در تمسخر معیارهای مردسالارانه مشهود است:
“اوه اگر می توانستم به تو لبخند بزنم و سرم را پایین بیاندازم
و توهین خود را با لب های مشتاق فرو ببر
و دهانم را با چیزی قرمز معطر برای تو رنگ آمیزی کن
و ابروهای خود را با انگشتان خود دنبال کنید
وقتی اسم شخصی را که دوست دارید می گویید
می توانم با چشمان مشتاق لبخند بزنم و تعجب کنم
و همچنین به پاسخی که هرگز ندیده اید می خندید
که هزار بار به کوچکی دلم مرد”


و سرانجام در مورد قصارهای او باید گفت که کنایه و کنایه – جسورانه ترین ویژگی سبک دوروتی است و قصارهای او به همین دلیل مشهور است. این را در همین جمله می توان دید: «نوشتن نیز بهترین انتقام است» و در این جمله:
“اولین کاری که صبح انجام می دهم
میخوام اول مسواک بزنم
سپس زبانم را تیز کن”

آثار و نوشته های دوروتی پارکر تحت تأثیر زندگی او بود. او در اواسط تابستان ۱۸۹۳ در خانواده ای متوسط ​​از پدری یهودی آلمانی و مادری کاتولیک در نیوجرسی آمریکا به دنیا آمد و سرانجام پس از یک زندگی پر از تب در سن ۷۳ سالگی در سن ۷۳ آخرین روز بهار سال ۶۷ بر اثر سکته قلبی به طرز عجیبی درگذشت. او پس از تلاش های ناموفق بسیاری برای خودکشی و پس از یک زندگی پر از درگیری های عاطفی، در هتلی در نیویورک درگذشت. جسد او سوزانده شد و خاکسترش بعداً در یک بنای یادبود در بالتیمور قرار گرفت.

او همچنین دستی در فیلمنامه نویسی داشته است و به سختی دو بار برای اسکار حضور داشته است. اما به دلیل فعالیت های چپ سیاسی، موقتاً ممنوع الکار شد. از فیلمنامه های او می توان به «روباه های کوچک»، «حادثه یک زن» و «ستاره ای متولد شد» اشاره کرد.

دوروتی پارکر نماد عصر جاز نامیده می شود. کتاب «آوومن یانگ سلا آدا» کتابی مناسب برای آشنایی با قلم این نویسنده و شاعر آمریکایی است که توسط انتشارات ترنجستان در ۸۰ صفحه به قیمت ۴۷ هزار تومان با ترجمه رزا جمالی منتشر شده است.